Ekwador

Do XV wieku dzieje Ekwadoru nie są dokładnie znane. W XV wieku terytorium dzisiejszego Ekwadoru podbili Inkowie. W latach 1534-1535 kraj został podbity przez hiszpańskich konkwistadorów. W roku 1563 wszedł w skład hiszpańskiego wicekrólestwa Peru. Osadnicy hiszpańscy podzielili kraj na latyfundia, na których pracowali tzw. peoni (najczęściej Indianie), uzależnieni całkowicie od pracodawcy. Wprowadzono także enconomiendę - system kontroli nad pracownikami. W roku 1717 ziemie Ekwadoru znalazły się w wicekrólestwie Nowa Granada. Niezadowolona ludność wzniecała liczne powstania, m.in. w roku 1780 powstanie pod wodzą Tupaka Amaru II. W XIX wieku zaczęły się ruchy niepodległościowe, do których przyłączyła się także klasa średnia. W roku 1822 Ekwador wszedł w skład federacyjnej republiki Wielkiej Kolumbii. Osiem lat później (1830) wystąpił z federacji jako samodzielna niepodległa republika. Po odzyskaniu niepodległości Ekwador stał się widownią walk o władzę konserwatystów z liberałami, co spowodowało upadek gospodarki kraju. Niestabilność polityczną znamionowały liczne przewroty wojskowe, które wprowadzały kolejne dyktatury. Do słabości państwa przyczyniły się też wojny z Kolumbią i Peru o sporne tereny graniczne. W roku 1869 uchwalono konstytucję, która przyniosła prawa polityczne tylko katolikom (szkolnictwo zostało powierzone Kościołowi katolickiemu). Wywołało to ostry sprzeciw liberałów, w wyniku czego wybuchła kolejna wojna domowa, zakończona zwycięstwem liberałów, którzy rządzili państwem do roku 1916. Podczas ich rządów nastąpił rozdział Kościoła od państwa, skonfiskowano częściowo dobra kościelne oraz wprowadzono wolność wyznania. Na przełomie XIX i XX wieku do Ekwadoru wszedł kapitał angielski i amerykański, który zaczął eksploatować bogactwa naturalne kraju: ropę naftową i srebro oraz plantacje bananów, kawy, kakao. Po I wojnie światowej sytuacja gospodarcza kraju pogorszyła się znacznie. Kryzys polityczny trwał aż do II wojny światowej. W roku 1941 doszło do wybuchu wojny z Peru, na którego rzecz Ekwador stracił dużą część swego terytorium (większość terenów prowincji Oriente). W roku 1942 Ekwador wypowiedział wojnę Niemcom i Włochom oraz zezwolił Amerykanom na założenie baz wojskowych na wyspach Galapagos. Lata siedemdziesiąte przyniosły kolejną serię dyktatur wojskowych oraz trudną sytuację gospodarczą. Dominacja armii w życiu politycznym trwała do 1979 roku. W tym roku wybrano rząd cywilny. Od roku 1981 zaczęto przeprowadzać reformy gospodarcze i polityczne.